Saturday, October 31, 2015

10.4 Magkakasalubong Tayo: Ang Boss at Ang Nag-iisang Empleyado o Kung Paano Naging Ulul Lalo ang Isang Ulul

Kayo ang boss ko… ulul talaga ‘yun…” –Sabi ng lalaking kasabay kong naglalakad sa EDSA noong APEC

Kung ako ang boss niya, si Noynoy na siguro ang pinaka-walang kwentang empleyado sa kasaysayan ng Pilipinas!
Ano ba namang klaseng pagseserbisyo ‘to sa bansa natin? May mga paparating lang na forangers, pucha, ginoyo na tayo. Pinagsasara ‘yung mga kalsada, e hindi naman lahat dadaan doon. Kung dadaan man, isang beses lang. So ano’ng gusto niyang iparating? Tinatago ba niya ‘yung mabigat na trapiko dito araw-araw? EDSA ba naman, isara mo. Akala mo kung sino’ng higante ang darating e.

Mentalidad talaga ng mga Pinoy. Papogi points masyado e. Okay nang nagsisinungaling basta hindi pogi. Ano ba naman ‘yung ipakita mo talaga kung ano ‘yung tunay na kalagayan ng bansa kesa itago mo nga e araw-araw nga hindi mo magawang ayusin e! Napakahusay talaga nitong abnoy nating presidente ano?

At bakit kailangang dito pa sa NAIA magsibabaan ang mga kumag e may Clark naman? A, kasi para Ninoy Aquino airport? ‘Yung pinagmamalaki mong airport, may skandalo ngayon tas diyan mo ipapababa ang mga opisyal. Nakakahiya. Ang yabang-yabang. Ayaw ipababa sa may Diosdado.
At teka teka, bakit kailangang sa Maynila pa gawin ‘to?! E noon naman sa Subic ito ginawa. Hindi tayo naabala. Puso ‘to ng bansa e! Metro nga e. Kapital. Tapos dito mo gagawin. Bakit, pinagmamalaki mo ba ‘tong MM? Gago, maghulusdili kang ulol ka!

At itatago mo pa talaga ‘yung mahihirap a. Para ano? Para ‘di nila malaman na sa bansang hawak mo, napakaraming nagugutom at naghihirap. Wala ka talagang kwenta. Subo mo mga tite nila, ulul kang buknoy ka gago!


No comments:

Post a Comment