9.6 Naging Mahalaga Ka Sa'Kin: Taena

Hindi ka siguro matutuwa na sa dinami-rami nang gamit na ibinalandra mo noon sa harap ko at ipinapagmayabang sa Facebook ngayon, ang pipiliin kong “gamit” na naalala kita ay tae.

Oo, ‘yung taeng lumalabas sa pwet at mabaho.

At ‘wag mong pagkakamalang ito ang naaalala ko dahil may galit pa rin ako sa’yo. Ibahin mo ‘ko. Kasalanan mo lang talaga kung bakit kita naaalala sa tae.

Hindi na rin naman tayo nag-uusap. Siguro ito ang rason kung bakit sa lahat pa ng pwede kong maalala tungkol sa’yo ay tae pa rin ang naiisip ko kahit na matagal nang lumipas ang mga pangyayari sa’yo na may kinauukulang tae.

Bata pa kasi tayo nun kaya siguro naiintindihan ng lahat pero kinukutya ka na namin noon. Tawag namin sa’yo dati “abnormal” at alam mo ‘yun. Galing tayo sa COLF kaya ayoko maging gago pagdating sa mga special children pero hindi ka naman kasi ganoon e. May ADD ka sa pagkakaalala ko ngunit hindi ka special child. Nakakapag-isip ka naman at ngayon nga may negosyo ka pang sarili mo sa may Morato. Pero medyo abnormal nga naman talaga na kapag natatae ka ay lumalabas lang bigla ito. Siguro, sakit ‘yun. Hindi naman sinabi sa’min ni Mama kahit kailan kung may kundisyon ka ba. Hindi mo rin naman sinubukang ipaliwanag sa’min. Hinayaan mo lang kaming asarin ka at pagtawanan ka sa tuwing matatae ka bigla. Siguro naniniwala ka ring hindi normal ‘yun.

Naalala ko noon, nagdaDance-Dance revo kami ni Ate Caren at Kuya Don nang tawagin ka ni Mama na nasa taas pa. Nagmadali kang umakyat at maya-maya, paglingon ko sa hagdan ay may tae na. ‘Di ko alam bakit ako lumapit. Siguro dahil bata ako at curious lang. Hindi mo naman matatanggal ‘yun sa bata e.

Hahawakan ko sana nang biglang tapikin ni Kuya Don ang kamay ko. Alam na niya kung ano ‘yun. Tinawag niya si Ate Helen na pinunasan itong diring-diri. Sa totoo lang, hindi ko maalala kung punas o dampot ang ginawa. Naalala ko kasi, ang laki din nun. Hindi ko maintindihan pa’no ‘yun “lumusot” nang hindi mo nararamdaman habang paakyat ka. Doon ko rin naalalang unang nagsimula ang pang-asar ko sa’yo na tae ka. Mismong ikaw ang tae.

Ayoko nang alalahanin ang mga ilan pang pangyayari na natae ka bigla. Nandidiri na rin kasi ako.

Pero ang tanong, bakit kita nilagay dito? E hindi ka naman talaga mahalaga sa’kin.

Siguro dahil dugo sa dugo lang ‘to. Kapatid kita e. Kailangang mahalaga ka sa’kin pero kung tutuusin wala ka lang. Hindi kita papansinin kung nadaanan sa kung saan at hindi kita lilingunin kahit alam kong nandiyan ka.