- Karamihan sa mga Lumad ngayong nananatili dito ay biktima ng mga karahasan ng pamahalaang ayaw aminin ang kanilang mga katarantaduhan. Ni hindi man lang naglalabas ng statement ang pamahalaan. Takot na takot talaga sila.Ngayon lang ako talagang tumingin nang diretso sa mata ng isang tao at nakita ang lalim ng balon ng kanyang buhay. Si Bai Aida na aking kinuhanan ng panayam ay diretso lang ang tingin sa'kin. Kadalasa'y hindi ko kayang tumingin nang diretso sa mata ng aking mga kausap ngunit iba si Bai Aida. Nahila ako ng kanyang mga matang dilat na dilat. Marahil napakarami na nilang nakitang karahasan, kasalanan, at kawalan.Kahit noong nakita ko na lang siya sa kampuhan pagkatapos ng panayam, ganoon pa rin ang tingin niya sa'kin. Ang ngiti niya'y may bahid ng pagdurusa. Nadarama ko ang sugat ng pighati sa paggalaw ng kanyang mga labi.
- Napakabigat ng trapik palagi sa Makati. Umalis ako ng 5:30 kasi 7:30 pa 'yung pelikulang panonoorin ko. Kung hindi pa siguro ako bumaba sa may Paseo at naglakad papuntang Glorietta, hindi na siguro ako umabot sa pelikulang papanoorin ko.
- Ang Icebreakers SOUR na lalagyanan sa opis namin ay hindi Icebreakers ang laman. Ilang linggo ko nang tinititigan ang SOUR na ito at ngayon ko lang talaga pinagtangkaang kunan at nakita kong puro mga 25c at 10c ang laman. Sa bagay, ilang linggo na rin 'yun nandun. Kung may kukuha man at uubos na ito, nangyari na.
- Hindi gender-sensitive si Emil Urao gumawa ng film reviews. Pati pagka-bigot niya napapasok na kadalasan sa usapin ng pelikula. Walang kwentang "critic" talaga. Opinionated lang pero mismong ang proseso ay hindi pinapansin. Punyeta.
- Galit daw ang kaibigan kong si Stephen sa'kin dahil sa 'di malamang rason. Siguro akala niya'y magician ako para hulaan ko kung ano ang rason ng kanyang galit. Ayoko na rin siguro alamin. Kadalasan naman ganoon 'yun e. Ayoko lang ng drama.
No comments:
Post a Comment