Sunday, October 25, 2015

9.5 Naging Mahalaga Ka Sa'Kin: Comp Shot


Hindi na tayo parehas ng tirahan kahit nasa isang pamilya tayo. Hindi ko inakalang mangyayari ‘yun nang ganito kabilis. Akala ko, aabot pa ako ng 25 bago ka lumayo sa bahay. Kung tutuusin, hindi ka malayo dahil tatlumpung hakbang lang ay nandiyan na ako sa inyo. Ang problema, kahit naman saan ka pumunta, napakalayo mo pa rin.
Dumidistansya ka gamit ang iyong mga laro. Palagi mong hawak ang iyong cellphone na minsan ay may nakakabit pang controller. Palagi mong pinagmamalaki ‘yung mga games mo. Ang lalakas ng sounds palagi. Nakikita ko yung inis sa mukha mo kapag pinapahinaan namin kasi gusto naming matulog sa biyahe o nakakarindi siyang pakinggan habang kumakain.

Pero ang pinakapaborito mo ay ang iyong computer. 7 fans sa loob. Top shape ang lahat. Pati mouse, Dragonov o kung anumang brand ‘yun na exclusive lamang para sa mga naglalaro. Noon, kapag nasa bahay ka, alam ko na agad kasi binubuksan ko pa lang ‘yung pintuan ay maririnig ko na ‘yung mga LOL characters na nagsisigawan at nagpapatayan. Mabuburat lang ako agad kasi ‘di mo naman ako pinapagamit.

Ngayong nasa ibang bahay ka na at sinira ko na ‘yung dati mong PC, ayan nagsasaya ka sa bago mo na daig pa pati ang computer ng daddy natin. Ni Macbook Pro nga wala tayo e pero ikaw, may gaming PC na daig pa lahat ng computer sa lahat ng comp shops na nadaanan ko. At lahat yan, sa ngalan ng paglalaro.

Hindi na nga ako nagulat na kailangan pang maging 7 ang fan sa loob e. Pa’no e mahigit 8 hours a day mo ginagamit, non-stop. Sasabog siguro ‘yan kung ‘yan yung akin.

Kaso nga, hindi ka nakausap. Lagi ka nang nakaheadset. Wala nang makalapit sa’yo. Nagagalit ka kapag pinapatigil ka naming maglaro. Hindi fair sa’yo na pinaghirapan mo ang lahat at pipigilan ka lang namin. Ambilis mo magalit kapag pinipigilan ka maglaro.
Ang nakakalungkot diyan, hindi ko alam kung anong napapala mo sa paglalaro kundi sa dangal na wala namang saysay. Nakakapagod na rin kasi ‘yung puro laro, Kuya. Sana naman tumanda ka kahit onti. Nakakalungkot isipin na kalahati ng suweldo mo, mapupunta lamang sa LOL RPs na parang wala rin namang saysay. Binubugbog mo ‘yung computer, mouse, at keyboard para lang sa laro.
Isa pang masaklap, nakita ko na ang stats mo sa LOL games. Ipinakita sa’kin ni Todd at grabe, walang kakwenta-kwenta. Hindi ko alam kung sumasali ka talaga sa tournaments dahil nakakapanghinayang na hindi ka naman talaga magaling pero magtatapang ka sa tournament. Edi nagsayang ka lang ng pera ‘di ba?

Binitawan mo na rin ang mga pangarap mong magkabanda. Sayang. Mahusay ka pa naman. Nandoon ako nung EP Launch niyo. Pinalakpakan pa kita.
Isang linggo lang ang nakalipas bago mo sabihing ayaw mo na magbanda at nagsimula kang maglaro nang maglaro.

At lahat yan, sa ngalan ng paglalaro.


No comments:

Post a Comment