MOA. Linggo. Walang kasama. May pipikapin lang na DVD na binili pa sa internet. P1,200 ang DVD ng Now Showing ni Raya Martin. Galing pa raw kasing France. Ayan, naubusan ako ng pera. Umalis ako nang 'di naghahapunan at late na 'tong magdadala ng DVD. Kanina pa 'di nagrereply. Kitakits daw ng after lunch. Ano ba ang after lunch sa kanya e 4:30 na? Kumakalam na sikmura ko.
Dito ako sa mga upuan sa loob ng mall nakaupo at talagang sineswerte nga naman ako dahil kinailangan ko pang mapaupo sa pagitan ng dalawang babaeng parehas na kumakain. Ang babae sa kanan ko, heavyweight. May kinakaing Cheeseburger ng Mcdo. Oo, sa lagay kong ito ngayon pati yun papatulan ko na. Yung sa kanan ko naman, medyo payatot at kumakain ng churros. Hindi ko alam sa'n galing pero mukhang mamahalin. Tangina, sobrang sakit na ng tiyan ko. Bawat kagat ng babae sa kanan, pakiramdam ko lalong lumalakas ang amoy ng processed beef na hawak niya. Samahan mo pa ng simoy ng mala-reglang ketchup (na kahit regla siguro ito'y kakainin ko pa rin sa gutom). Yung churros naman nung nasa kaliwa, parang bagong luto pa (kung niluluto man yun, hindi ko na alam). Pakiramdam ko mainit-init pa. Amoy na amoy ko, parang high-class na tinapay. Samahan mo pa ng tsokolateng parang Nutella na dip. Tangama, nabubusog na yung ilong ko sa meriendang 'to na magkasabay ang main course (ng Amerikano) at dessert.
Naalala ko yung kinekwento ng yaya ko dati na panaginip niya kung saan naengkanto raw siya at may nakahaing putahe sa harap niya ngunit ayaw niyang kainin dahil alam niyang walang lasa bilang kinain na ng mga kaluluwa ang tunay na laman ng mga pagkain. Sobrang sarap daw ng mga nakakahain kaso 'di niya kayang kainin.
E kaso ngayon, 'pag itong mga hawak ng katabi ko, bigla kong kinain, baka makasuhan ako. 'Di lang sa 'di ko kaya kainin, 'di ko pa pwede kainin. Magugutom na lang ako hanggang pag-uwi. Putangina kasi nitong kausap ko e, dapat kanina pa dumating e. Pakain ko sa kanya 'tong kamao ko e.
No comments:
Post a Comment