Monday, August 31, 2015

1.6 Stalker: Balik-Tanaw

NAIA Terminal 2. Lunes. 9:00PM. Maraming tao ang naghihintay sa mga darating kabilang na ako. Hindi kami maaaring lumagpas sa nakatakdang lugar para sa mga naghihintay.

Hinihintay ko ang paglabas ng mga nanggaling sa Hong Kong (nandito ang aking kasintahan) ngunit iba ata ang pinanggalingan ng mga taong kalalabas lang. Walang mga pasalubong na maaaring magsabi sa'kin kung saan sila nanggaling.

Doon ko siya nakita. Sa gitna ng mga nagsisilabasan na tinatanaw ang kanilang mga sundo sa kumpulan, siya lang ang tila walang hinahanap na sinuman. Naksuot siya ang babaeng ito ng shades na asul ang kulay ng mga salamin. Kahit pa hindi ko nakikita ang kanyang mga mata, alam kong wala siyang hinahanap. Diretso lang ang kanyang lakad. Naunahan na niya ang iba pang naunang lumabas sa kanya dahil tumitigil sila, nakatitig sa aming kumpulan at hinahanap ang kanilang mga sundo. Ang iba'y nakikita agad; ang iba'y nasa kani-kanilang telepono. Maaaring kagigising lang niya kaya siya naka-shades. Baka umiyak din siya dahil walang sumundo sa kanya (ngunit 'di natin masasabi).

Kung huhulaan ko'y maaaring nasa bandang 30s ang babaeng ito. Halos kasingtangkad ko lang siya (5'6). May mga tigyawat siya sa noo na hindi matago ng kanyang bangs (pixie-cut siya pero bahagyang mahaba ang harapan) ngunit ang ibang parte ng kanyang mukha ay napakakinis na halos hindi ako mapaniwalang may nakalusot pang ilang tigyawat. Matangos ang kanyang ilong. Ang kanyang labi ay mukhang natuyo sa lamig. Mukhang nabalatan na rin ito. Hindi ko makita ang kanyang mata kung kaya hindi ko masabi kung maganda ba siya o hindi.

Kahit 'di ko matiyak sa'n siya nanggaling, maaaring galing siya sa isang malamig na bansa o kahit pa hindi ay maaaring nalamigan siya sa eroplano o sa loob ng NAIA. Nakasuot siya ng lilang bonnet na nakatakip sa kalahati ng buhok niyang itim. Ang fur coat niya ay kulay kape na bahagyang pinapataba ang kanyang katawan ngunit mapapansing hindi siya mataba dahil payat naman ang kanyang mga hita hanggang sa baba. Itim ang kanyang pantalon at nakasuot siya ng pangsosyal na bota. Pakembot ang kanyang paglakad ngunit maaaring hindi niya ito sinasadya.

Nang makalabas na siya, nilagpasan niya ang buong kumpulan ng mga naghihintay. Wala nga ritong naghihintay sa kanya. Mawawala siya; hahalo sa iba't ibang mga karaniwang tao dito sa paliparan.

Sunday, August 30, 2015

1.5 Stalker: Aninag

Una kong napansin ang lalaking maliit sa side mirror ng kotse namin habang ipit ang aming sasakyan sa trapik ng Wilson. Nakakatuwang isiping ako lang marahil ang nakakita sa kanya nang ganoon: pinaliit ng salaming hindi niya napapansin. Pagkatapos noon ay saka na ako tumalikod upang pagmasdan siya.

Nakatayo siya sa harap ng Cardinal Santos Hospital. Mukhang nag-aantay siya ng taxi o di kaya'y shuttle ngunit sa trapik ay siguradong hindi siya agad makakakuha.

Ang lalaking ito ay kayumanggi, mahigit 5'0 hanggang 5'2 ang tangkad (maliit nga naman pala talaga siya), medyo mataba, crew cut ang gupit ng buhok, may kaunting balbas nang tumutubo sa ilalim ng babang patulis, ang pagitan ng pangong ilong at ng matabang labi ay pinagpapawisan, mataba ang mga pisngi na tila masarap kurot-kurutin, ang mga mata ay maliit, at ang mga kilay ay halos hindi makita. Kung huhulaan ko'y siguro 30-35 na anyos na siya. May singsing siyang silver sa kanyang hinlalato. Hindi ko masabi kung kasal na ba siya o ano dahil kung ganoon, siguro nama'y sa palasingsingan niya ilalagay 'yon.

Nakasuot ang lalaki ng isang Ateneo na jersey ngunit hindi ako makasisigurado kung Atenista nga ba siya. Marami nang nagbebenta ng mga ganoong jersey sa ukay-ukay. Maaari rin namang Alumni siya. Ang kanyang pantalon ay baggy pants, tila pupunta sa concert ni Loonie at Abra. May chain pa ito na nakalaylay sa may kaliwang bulsa na katulad ng suot ng mga pa-cool na loko sa mga kung ano-anong party. Ang sapatos niya ay may itim at blue na may malaking "N" sa tabi na masasabi kong mula sa New Balance. Marahil basketbolista din siya na may binisita lang sa ospital.

Pabaling-baling ang lalaki. Hindi niya siguro alam kung ang babantayan niya ay ang pagdating ng taxi na maaaring libre, maaaring hindi o ang daloy ng trapiko. Siguro, iniisip na rin niyang maglakad papunta sa may Caltex sa dulo ng Wilson para dun na lang kumuha pero baka mapagod lang din siya. Naghihintay lang siya nang naghihintay. Naghihintay pa rin.

Naghihintay. Pawis na rin ang kanyang leeg. Pupunasan niya ang batok gamit lamang ang kanyang kaliwang kamay.

Saturday, August 29, 2015

1.4 Stalker: Concierto ni Cristo

Sa gitna ng perwisyong hatid ng mga "kapatid" ng Iglesia ni Cristo sa EDSA Shaw, nakita ko kaninang madaling araw ang multo ng yumaong artista at sikat na kalaban ni FPJ noon na si Max Alvarado. Kumakain siya ng libreng Jollibee Burger Steak na inaabot mula sa isang trak ngunit katulad ko, hindi siya nakakuha ng mga plastik na kubyertos kaya kinakamay lamang niya ang grasya ng mga Iglesia. Nakatayo siya sa gitna ng mga nagkalat na halo-halong basurang karamihan ay karton ng Jollibee Burger Steak na kanina pa kinain at mga nagkalat na kubyertos na nagamit na. Malayo siya sa kumpulan ng mga tao malapit sa tanghalan kung saan may isang binatang kumakanta ng "21 Guns" ng Green Day.

Kamukhang-kamukha ng lalaking ito si Max Alvarado ngunit mas mapayat nga lang nang onti sa yumaong artista (kung saanman siya napunta pagkatapos yumao, hindi siguro siya nakakakain doon).
Ang buhok niya'y ginamitan ng gel upang ayusin bilang kumikinang ito sa ilalim ng mga dilaw na ilaw sa kalye. Hindi naman siguro siya bagong ligo bilang alas-dos nang umaga na pwera na lang natripan niya talagang mag-ayos para sa okasyong ito. Marahil kanina niya pa ito inayusan ng gel. Paatras ang pagkasuklay niya dito, parang handang mag-piktoryal para sa CV o kung anuman.
Ang balat niya ay kayumanggi ngunit nagmumukhang kahel dahil sa mga ilaw sa kalye. Mukha siyang hinahabol ng araw sa gabi.

Nakasuot siya ng sandong puti na may kakaunting dumi sa bandang tiyan. Ang kanyang braso ay katamtaman lamang ang laki ngunit maugat ang kanyang mga kamay na mukhang madumi na dahil sa pagkamay sa Jollibee Burger Steak. Mukhang kaya niyang makipagbugbugan kung kinakailangan. Maaari ring pasmado siya.
Naka-cargo shorts siya na green at makikitang mapayat ang kanyang mga binti. Sa kanang binti, mayroon siyang tato ng matalim na spadang nakaturo sa baba na tila nagpapabigat sa binti dahil sa matinding detalye nito mula sa hawakan hanggang sa kaduluhan ng bakal.
Ang tsinelas niya ay simple lamang: dilaw ang tapakan at itim ang makapal na goma. Maugat din ang kanyang mga paa.

Patingin-tingin lamang siya sa tanghalan kung saan kumakanta pa rin ang binata. Mukhang hindi siya natutuwa sa seremonya. Hindi rin tayo makasisisgurado kung Iglesia nga ba siya dahil mukhang wala rin talaga siyang pakialam sa mga nangyayari. Sa pagtingin niya'y makikitang mas may pakialam pa siya sa burger steak na kinakain kesa sa "Separation of Church and State" na ipinaglalaban ng mga taong nakapaligid sa kanya. Habang tumatagal, hindi niya napapansin na may mga kanin-kanin siya sa paligid ng kanyang bibig na maaaring naninikit dahil sa gravy ng burger steak na marahil hinalo niya sa kanin. Paminsan-minsan ay babaling siya, titingin sa ibang mga taong naglalakad papunta sa kumpulan ng mga tao sa may tanghalan. Mababasa sa mukha niya ang kanyang gustong sabihin: 'Wag na kayo makipagsiksikan dun, mas okey dito dahil may libreng pagkain. 

Friday, August 28, 2015

1.3 Stalker: Kilalang Tao

Siya lang ang hindi ko namumukhaan o kilala sa mesang iyon.

Nasa Big Sky Mind kami. 11:00 nang gabi. Hindi pa nagsisimula ang tugtugan. Nakaupo ang lalaking ito sa isang mesang puno ng beer, ashtray, at tisyu sa labas kung saan kasama niya sina Khavn Dela Cruz, Malay Javier, Jippy Pascua, Dodo Dayao, at iba pang hindi ko alam ang pangalan tulad ng babaeng payatot na kadalasa'y lumalabas sa mga pelikula ni Lav Diaz, ang babaeng naghubad sa simula ng Violator (2014), mga kabanda ni Bing Austria, at ang mga dayuhang kasama sa produksiyon ng Pusong Wasak (2014) ni Khavn na noong screening ay umakyat sa entablado. Sa madaling salita, maaaring kilala ang lalaking ito ngunit hindi ko siya kilala.

Kadalasan, hindi gaaanong klaro ang lalaki sa panginin ko dahil lagi siyang mukhang nilalamon ng usok mula sa kasisindi lamang niyang yosi pati na rin sa mga hinihitit ng mga kasama sa mesa.
Moreno siya. Nakasalamin. Maikli ang itim na buhok. Malaki ang mga matang kumikinang marahil dahil sa antok. May eyebags na mahahalata lamang kapag tumatawa. Malaki ang ilong. Makapal ang balbas. May yosi sa pagitan ng mga labi na hindi inaalis. Segu-segundo ay hihitit at inilalabas ang usok sa ilong.

Katamtaman lang ang laki ng katawan. Hindi masyadong malaki ang mga braso. Ang damit ay itim at ang disenyo nito ay ang tatak ng Red Apple Cigarettes mula sa mga pelikula ni Quentin Tarantino. Naka-maong lamang na hindi pa gaanong kupas. Ang sapatos ay Nike, itim, at mukhang marami nang napagdaanan.

Natatawa siya sa kwentuhan ng mga kasama. Hindi pa rin niya inaalis ang yosi sa bibig kahit tawang-tawa na. Paminsan ay nagsasalita siya at andun pa rin ang yosi. Hindi ko siya naririnig ngunit maaaring hindi gaanong klaro ang mga sinasabi niya. Kadalasan nga lang, hindi talaga siya nagsasalita. Marahil hindi siya makwentong tao.

Natapos ang gabi na hindi ko pa rin siya nakikilala.

Thursday, August 27, 2015

1.2 Stalker: Ang Pangalawang Babae

Nakatayo ka sa pangalawang palapag ng SM Makati, nagpapalamig at naghahanap ng interesanteng taong susuriin para sa iyong isinusulat. Nakatingin ka sa kabilang bahagi ng mall: isang babae ang nakasandal sa barandilya sa pangatlong palapag, nakatalikod sa iyo. Sa likod niya ay ang escalator na pataas at paminsan-minsa'y nahaharangan siya ng ilang taong mabagal na paakyat. Susuriin mo ang kanyang likod: maikli ang itim na buhok, maaaring meron o walang hikaw na maaaring gold o silver sa magkabilang tenga, ang damit ay pink at bahagyang gusot, ang pantalon ay asul na kupas, ang kanyangaalis siya. Hindi mo inasahan 'yon. Hindi mo matatapos ang iyong pagsusuri. Hindi mo na masusundan ang kanyang likod.

Sa kanyang lugar, tatayo ang isa pang babae. Ito ang pangalawang babae. Hindi ka aalis sa iyong pwesto. Maaaring interesante rin siya.
Maputi ang babaeng ito. Ang kanyang buhok ay bahagyang kahel at nakakoleta. Mapapansing makapal ang eyeliner sa singkit niyang mata. Mahaba ang kanyang mga pilik-mata. Matangos ang kanyang ilong. May nunal (o maaaring dumi lang din pala) na malapit sa mga labi niyang pulang-pula sa lipstik. May mga hikaw na gold na lumalaylay sa kanyang mga tenga. Ang kanyang leeg ay payat na sakto sa maliit niyang mukha.

Nakasuot siya ng blouse na checkered (pula at itim) na nakabukas sa gitna kung saan bahagyang makikita ang kanyang cleavage dahil sa mababang bagsak ng suot niyang puting sando sa loob. Ang pantalon niya'y itim at hapit na hapit sa kanyang balat. Halata ang mga kurba ng kanyang magandang katawan. Mukhang may laman ang kanang bulsa na cellphone o di kaya'y wallet.

Ipapatong niya ang kanyang mga siko sa barandilya at ipapatong ang kanyang dibdib dito. Ang kanyang mga suso ay mas malaki na ngayon bilang naiipit sila sa gitna ng kanyang mga braso. Tila pinapalaki niya ang mga ito para sa mga umaakyat sa escalator. Tinitignan niya ang iba't ibang tao sa mall. Mapapansin mong wala siguro siyang ibang magawa. Hindi mo alam kung nagpapapansin lamang siya.

Wednesday, August 26, 2015

1.1 Stalker: Sabit

Mabagal ang daloy ng mga kotse ngayong umaga sa Sta. Ana at sa dyip na aking sinasakyan ay may morenong mamang sumasabit lamang na napatayo na lang sa kalsada pagkatapos ng ilang minutong paghihintay sa pag-usad ng mga sasakyan. Nakasuot siya ng puting polo, itim na slacks, brown na kuwerong sapatos, at sa harap niya isinabit ang kanyang green na Jansport bag marahil upang umiwas sa mga magnanakaw na maaaring gumagala-gala lamang kahit umaga pa lang.

Mahigit sampung minuto na siguro ang nakalipas, hindi pa rin kami nakalalagpas sa stoplight sa kalye ng Carreon at marahil nangalay na ang kanyang mga braso at nanghina na ang mga kamay sa mahigpit na pagkapit sa sabitan mula sa sakayan hanggang dito kung saan napakabigat na ng trapik. Nakapamewang ang mama, patingin-tingin sa harap upang makita kung nakakagalaw pa ba ang mga kotse sa harap. Tumatagaktak ang pawis sa mga gilid-gilid ng kanyang noo, sa paligid ng kanyang mga mata, at sa pagitan ng kanyang ilong at labi. Namamawis na rin ang kanyang leeg. Hindi pa nakikita ang pawis sa kanyang polo ngunit maaaring basa na rin ito.

Tuwing gagalaw ang dyip kahit bahagya lamang, aakyat ang mama sa tapakan at sandaling sasabit bago mamalayang hindi rin pala uusad nang malayo ang dyip. Sa susunod na paggalaw ay hindi na siya sumasabit ulit kundi maglalakad na lang. Mabagal niyang susundan ang dyip na naipit sa mabagal na daloy ng trapik.